នាំចេញការអប់រំ

ប្រទេសវៀតណាមមានលក្ខខណ្ឌអំណោយផលជាច្រើនដើម្បីចូលរួមក្នុងនិន្នាការនេះ។ ស្ថិតនៅក្នុងចំណុចកណ្តាលនៃទ្វីបអាស៊ី ជាកន្លែងដែលការអន្តរជាតូបនីយកម្មនៃការអប់រំកំពុងកើតឡើងយ៉ាងខ្លាំងជាមួយប្រទេសនានាដូចជាប្រទេសចិន កូរ៉េខាងត្បូង សិង្ហបុរី និងម៉ាឡេស៊ី ប្រព័ន្ធអប់រំវៀតណាមក៏បានឃើញការផ្លាស់ប្តូរវិជ្ជមានជាច្រើនក្នុងប៉ុន្មានឆ្នាំថ្មីៗនេះផងដែរ។ សាកលវិទ្យាល័យមួយចំនួនបានធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងនូវចំណាត់ថ្នាក់របស់ពួកគេនៅក្នុងតារាងអន្តរជាតិ ដោយទាក់ទាញចំនួនសាស្ត្រាចារ្យបរទេសកាន់តែច្រើនឡើងៗ ហើយអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រវៀតណាមដែលបានទទួលការបណ្តុះបណ្តាលនៅបរទេសបានវិលត្រឡប់មកបង្រៀនវិញ។

កម្លាំងចលករសម្រាប់ដំណើរការនេះក៏មកពីទិសដៅគោលនយោបាយកម្រិតម៉ាក្រូផងដែរ ដូចជាសេចក្តីសម្រេចលេខ 71-NQ/TW របស់ការិយាល័យនយោបាយស្តីពីការអភិវឌ្ឍការអប់រំ និងបណ្តុះបណ្តាល និងសេចក្តីសម្រេចលេខ 57-NQ/TW របស់ការិយាល័យនយោបាយស្តីពីការអភិវឌ្ឍន៍វិទ្យាសាស្ត្រ បច្ចេកវិទ្យា នវានុវត្តន៍ និងការធ្វើបរិវត្តកម្មឌីជីថលជាតិ។ ទាំងនេះត្រូវបានចាត់ទុកថាជាមូលដ្ឋានគ្រឹះដ៏សំខាន់សម្រាប់បង្កើនភាពប្រកួតប្រជែងនៃការអប់រំវៀតណាមនៅក្នុងតំបន់។

និស្សិតមកពីប្រទេសប៉ូឡូញកំពុងសិក្សាភាសាវៀតណាមនៅសាកលវិទ្យាល័យហាណូយ (HANU) តាមរយៈអាហារូបករណ៍របស់រដ្ឋាភិបាល (រូបថត៖ www.sggp.org.vn)

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ផ្លូវឆ្ពោះទៅរកការធ្វើសមាហរណកម្មនៅតែប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាប្រឈមជាច្រើន។ ការអប់រំវៀតណាមត្រូវបន្តកសាងម៉ាកយីហោរបស់ខ្លួន ធ្វើពិពិធកម្មកម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាល និងពង្រីកកិច្ចសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ។ ដើម្បីក្លាយជាគោលដៅដ៏ទាក់ទាញសម្រាប់និស្សិតអន្តរជាតិ សាកលវិទ្យាល័យនានាត្រូវអភិវឌ្ឍកម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាលភាសាអង់គ្លេសយ៉ាងខ្លាំងជាមុនសិន ជាពិសេសនៅក្នុងវិស័យដែលវៀតណាមមានគុណសម្បត្តិ ដូចជាបច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មាន ពាណិជ្ជកម្ម ទេសចរណ៍ កសិកម្ម ឬការសិក្សាស្រាវជ្រាវអំពីអាស៊ីអាគ្នេយ៍។

ក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះ គួរតែពង្រីកកម្មវិធីតភ្ជាប់ជាមួយសាកលវិទ្យាល័យល្បីៗនៅទូទាំងពិភពលោក ដោយបង្កើនលក្ខណៈអន្តរជាតិនៃកម្មវិធីសិក្សា។ កត្តាសំខាន់ៗមួយទៀតក្នុងការកែលម្អបទពិសោធន៍សម្រាប់និស្សិតអន្តរជាតិនៅវៀតណាមរួមមានបរិយាកាសរស់នៅដែលមានគុណភាពខ្ពស់ អន្តេវាសិកដ្ឋានស្តង់ដារ ប្រព័ន្ធផ្តល់ប្រឹក្សាយោបល់ និងការផ្លាស់ប្តូរវប្បធម៌។ នៅថ្នាក់ជាតិ ត្រូវការមានគោលនយោបាយថ្មីៗជាច្រើនទៀត ដូចជាការបង្កើតកម្មវិធីអាហារូបករណ៍សម្រាប់និស្សិតអន្តរជាតិ ការសម្រួលនីតិវិធីទិដ្ឋាការសម្រាប់និស្សិត និងការផ្សព្វផ្សាយការអប់រំវៀតណាមទៅទូទាំងពិភពលោក។ ការបង្កើតយុទ្ធសាស្ត្រជាតិមួយសម្រាប់ទាក់ទាញនិស្សិតអន្តរជាតិ ដែលភ្ជាប់ទៅនឹងការទូតវប្បធម៌ និងកិច្ចសហប្រតិបត្តិការអប់រំ នឹងជួយសាកលវិទ្យាល័យឱ្យជៀសវាងការ «ធ្វើម្នាក់ឯង » ក្នុងដំណើរការស្វែងរកនិស្សិត។

និស្សិតបរទេសម្នាក់ៗដែលកំពុងសិក្សានៅប្រទេសវៀតណាមមិនត្រឹមតែជាអ្នករៀនប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងអាចក្លាយជា «ទូត» ដែលផ្សព្វផ្សាយរូបភាពនៃប្រទេសវៀតណាម ប្រជាជន និងប្រព័ន្ធអប់រំរបស់វៀតណាមទៅកាន់សហគមន៍អន្តរជាតិផងដែរ។ តាមរបៀបនេះ ការនាំចេញការអប់រំមិនត្រឹមតែនាំមកនូវប្រាក់ចំណូលដល់សាកលវិទ្យាល័យប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងរួមចំណែកដល់ការលើកកម្ពស់តួនាទីរបស់ប្រទេសជាតិនៅក្នុងពិភពលោកដែលមានទំនាក់ទំនងគ្នាទៅវិញទៅមកកាន់តែខ្លាំងឡើងផងដែរ៕

បកប្រែដោយ Duy Hoan